Danse

Mon vrai métier, c’est la nuit

30 avril 2020 • 20:30

D Festival off Work in progress
Au Garage 29
40’

Mon vrai métier, c’est la nuit, s’occupe de l’obscur en soi. Pas au sens de terrible ou dangereux, mais comme le lieu où fourmillent nos devenirs, nos forces, notre besoin de consolation, notre joie, obscur comme la première poussée, le lieu des possibles. Ce duo pose la question de la quantité d’écoute accordée à l’ombre et par extension à ceux qui ne sont pas conformes, qui débordent les cases ou qui ne rentrent dans aucune et dont l’expression est muselée ou volontairement ignorée.

[NL]

Mijn waar beroep is de nacht, me bekommeren om mijn eigen schaduwkant. Niet als iets angstaanjagends of gevaarlijks, maar als een plek wriemelend van mogelijkheden, van krachten, van onze behoefte aan troost en aan vreugde, duister als een eerste impuls, kortom als een plek van oneindige mogelijkheden. Dit duo exploreert de mate van bereidheid om te luisteren naar onze schaduwzijde en bij uitbreiding naar niet-conforme personen die buiten de lijntjes kleuren of die in geen enkel vakje passen en wiens expressie wordt gemuilkorfd of opzettelijk genegeerd.

[EN]

My real job is the night, which nurtures the darkness within. Not in a terrible or dangerous sense, but as a place that abounds with our future, strength, our need to be comforted, our joy, dark like the first push, the place of possibilities. This duo questions how much we listen to the shadows and by extension, to those who are outside of the norm, who don’t fit in boxes fully or at all, or those whose voices are silenced or deliberately ignored.